Gnissingane mellom bøndene i Rogaland og Mattilsynet har ridd landbruket i fylket som ei mare i ei årrekkje, og ser ut til å ha toppa seg dei siste månadane etter at Mattilsynet varsla om særskild merksemd mot slaktegrisprodusentane i fylket.
Kort tid før valet er det interessant å merka seg korleis distrikts- og jordbrukspolitikk no utgjer ei av dei viktigaste skilelinene i norsk politikk. I spørsmål om politireformar, lokalisering av helsetenester, forsvar og jordbrukspolitikk, er regjeringspartia i utakt med veljarane.
Med så gode råvarer som me har, kvifor er ikkje mangfaldet i hyllene større? Har me mista evna til å tenkja nytt?
– Garden? Nei, det er ikkje store bruket. Nokre kyr, sau, litt høns. Bratt. Eg veit ikkje eingong om du kan kalla det ein gard.
Kva er ekstremvêr, og kva er den nye normalen? Mengda nedbør over landet denne sommaren gir grunn til undring og har tilført samtala om veret eit nytt alvor.
Då traktorane i gråtassklassen kom rullande inn på åkrar og enger på gummidekk sist på 40-talet var skepsisen tung blant statskonsulentar og bønder som var opptekne av marktrykk, dreneringseffekt og avlingsnivå.
Levande fagmiljø i distrikta inneberer at fagfolk og institusjonar, bønder som byråkratar, er aktive også utover eigne fagfelt. Det held lite om alle har nok med seg sjølv.
Å vera bonde er ingen vanleg jobb, det er ein livsstil. Å arbeida med noko ein likar, slik dei fleste bønder vonleg gjer, lettar kjensla av at det faktisk er arbeid ein driv med.
